Riso Amaro (Bitter Rice) – Giuseppe De Santis

Giuseppe De Santis’ı İtalyan yeni-gerçekçiliğini araştırırken keşfetmiştim. Visconti ya da De Sica kadar popüler olmamasına karşın birbirinden değerli yapımlara sahiptir. Hakkında detaylı bir yazı yazmak istiyorum boş bir vaktimde. Bitter Rice’ı diğer İitalyan melodramlarından ayıran şeyi hep beraber inceleyelim…

1949’da vizyona giren ve kadrosunda 7 yazar bulunduran Bitter Rice marksist bir alt metine sahip olmasıyla dikkatimi çekti. İtalyan yeni-gerçekçiliğinin klasik (ünlü olmayan aktörler, gerçek mekan çekimleri ve doğallığı)öğelerini başarılı bir şekilde beyaz perdeye yansıtıyor. Bitter Rice ilk çıktığında büyük bir gişe başarısı elde etmiş. Bu başarısının ardında kuşkusuz Türk dizilerindekine benzer “entrika, aşk, soygun, ihanet, cinsellik ve şiddet dolu” olay örgüsü yatmaktadır. Filmi akıcı yapan da bu entrikalar ve ihanetler oluyor zaten.

Bitter Rice’da Kuzey İtalya’nın pirinç tarlalarında çalıştırılan insanların hayatına, olaylarına, yer yer skandallarına tanıklık ediyoruz. Criterion’ın yapmış olduğu restorasyonları kaçırmayan biriyimdir. Criterion’a ait filmin kaliteli bir kopyası elime geçti ve filmden aldığım zevk ikiye katlandı diyebilirim. Eski kült filmleri izleyecek olanlar için Criterion çok iyi bir kaynaktır.

Giuseppe De Santis
Giuseppe De Santis

İtiraf etmem gerekiyor ki bu güzel kadın yüzünden İtalyan yeni-gerçekçiliği hakkında ne var ne yoksa okudum/seyrettim. Kendisi bana İtalyan filmlerini sevdirdiği için özel bir yeri var. Bitter Rice, Silvana Mangano’yu yıldız haline getiren ve daha sonra Hollywood’a açılmasına önayak olan bir yapım olma özelliğini taşıyor.

BIR FİLM-NOIR OLARAK BITTER RICE

“Bitter Rice”, noir’ı yeni-gerçekçilikle birleştiren bir yapıdadır. Daha önce bir yazımda İtalyan yeni-gerçekçiliği ve Film-noir benzerliklerini irdelemiştim. Buradan ulaşabilirsiniz.

Bitter Rice, noir yapıtlarında görmeye alışkın olduğumuz suç öğelerinin yanında ışık kullanımı, kamera açıları ve kurgusuyla o dönemin en gözde yapımlarından birisi oluyor… Günümüzde sinemaseverler arasında bir Bisiklet Hırsızları, Roma Açık Şehir gibi yapımlar kadar bilinmese de onlardan hemen hiçbir farkının olmadığını düşünüyorum. Hem teknik anlamda hem de sinema deneyimi açısından.

Bitter Rice’ı sıradan bir meledoram olarak değil de kara-film olarak okumayı tercih edeceğim.

Giuseppe De Santis
Giuseppe De Santis

İtalyan yeni-gerçekçiliği 2. Dünya Savaşından sonra zirve noktasına ulaşmış olsa da pek uzun sürmeyecektir serüveni. Filmlerde doğallığı ve sadeliği sevenler için muazzam bir kaynaktır yine de.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir